Ustawa o podatku VAT - dział V

Dział V
Miejsce świadczenia
Rozdział 1
Miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Art. 22.
1. Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
1) towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,
ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują
się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
2) towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem
lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający
na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane;
nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających
funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego
przeznaczeniem;
3) towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary
znajdują się w momencie dostawy;
4) dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie
części transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce
rozpoczęcia transportu pasażerów;
5) dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie
elektroenergetycznym do podmiotu będącego podatnikiem, o którym mowa
w art. 15, podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem podatku
o podobnym charakterze, którego głównym celem nabywania gazu i
energii elektrycznej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach i u
którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie
podmiot taki posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca
prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce,
gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w
przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności -
miejsce stałego zamieszkania;
6) dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie
elektroenergetycznym, jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu
innego niż podmiot, o którym mowa w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca
korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie te towary lub ich
część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary niezużyte
uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada
siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności,
do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada
stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub
stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania.
2. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten
sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności
nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka
lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie;
jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje
również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana
dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten
udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez
niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:
1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w
miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
4. W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium
państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika,
który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną
na terytorium kraju.
5. Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4:
1) przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Wspólnoty rozumie
się część transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa
trzeciego, od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia
transportu pasażerów;
2) przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane
pierwsze na terytorium Wspólnoty miejsce przyjęcia pasażerów na pokład,
w tym również po odcinku podróży poza terytorium Wspólnoty;
3) przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane
ostatnie na terytorium Wspólnoty miejsce zejścia z pokładu pasażerów, którzy
zostali na niego przyjęci na terytorium Wspólnoty, w tym również przed
odcinkiem podróży poza terytorium Wspólnoty;
4) w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje
się za transport oddzielny.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia,
może określić rodzaje dokumentów lub wzór dokumentu, na podstawie których
wysyłkę lub transport towarów przyporządkowuje się zgodnie z ust. 2 danej dostawie
towarów, uwzględniając:
1) specyfikę dokumentowania określonego rodzaju wysyłki lub transportu towarów;
2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
3) stosowane techniki rozliczeń.
Art. 23.
1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje
się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych
lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje
się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych
niż wyroby akcyzowe zharmonizowane wysyłanych lub transportowanych do
tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium
kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym
roku, od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez
państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.
3. Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów, innych
niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych do
tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium
kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku
podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej kwocie ustalonej
przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych
towarów.
4. W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania
na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub
transportowanych towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono
tę kwotę.
5. Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania
określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika
urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy
państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich, których zawiadomienie
to dotyczy.
6. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni przed
datą dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której
mowa w ust. 5.
7. W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której
mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu
skarbowego dokument potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu podatkowego
w innym państwie członkowskim o zamiarze rozliczania w tym państwie
członkowskim podatku od wartości dodanej od sprzedaży wysyłkowej z
terytorium kraju.
8. Opcja, o której mowa w ust. 5, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty
pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.
9. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, podatnik rezygnuje
z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 5, dla jednego lub więcej
państw członkowskich, jest on obowiązany przed datą dostawy, począwszy od
której rezygnuje z korzystania z tej opcji, zawiadomić na piśmie naczelnika
urzędu skarbowego o tej rezygnacji.
[10. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według średniego
kursu waluty, w której, w państwie członkowskim przeznaczenia, kwoty te są
ustalane, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.]
<10. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według ogłoszonego
przez Narodowy Bank Polski średniego kursu waluty, w której, w
państwie członkowskim przeznaczenia, kwoty te są ustalane, obowiązującego
w dniu 1 maja 2004 r., w zaokrągleniu do 1 000 zł.>
11. Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do:
1) nowych środków transportu;
2) towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
12. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, której przedmiotem są
wyroby akcyzowe zharmonizowane, dostawę towarów uznaje się w każdym
przypadku za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia.
13. Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych według
zasad określonych w art. 120 ust. 4 i 5.
14. Warunkiem uznania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za sprzedaż dokonaną
na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest posiadanie przez
podatnika, przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc (kwartał),
następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie
towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów:
1) dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
za wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy
przewóz towarów jest zlecany przez podatnika przewoźnikowi;
2) kopii faktury dostawy;
3) dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.
15. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie
dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium
państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych
towarów, dokumentami wskazującymi, że wystąpiła sprzedaż wysyłkowa z terytorium
kraju, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez podatnika
w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:
1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy
dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej
formie - w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie
zobowiązania.
nowe brzmienie ust.
10 w art. 23 wchodzi
w życie z dn.
1.01.2008 r. (Dz.U. z
2007 r. Nr 192, poz.
1382).
16. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania
tej sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary
zostały sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów.
17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5 i 9, uwzględniając:
1) konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;
2) wymagania związane z określoną na podstawie odrębnych przepisów wymianą
informacji o dokonywanych dostawach w ramach sprzedaży wysyłkowej
z terytorium kraju;
3) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
Art. 24.
1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje
się za dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.
[2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów
uznaje się za dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów
innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych
z tego samego państwa członkowskiego na terytorium kraju, pomniejszona
o kwotę podatku od wartości dodanej, jest mniejsza lub równa w roku podatkowym,
od kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 35 000 euro.]
<2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów
uznaje się za dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość
towarów innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub
transportowanych z tego samego państwa członkowskiego na terytorium
kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła
w roku podatkowym kwoty 160 000 zł.>
[3. Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów innych
niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych z tego
samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium
kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w
poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości
35 000 euro, obliczonej na ten poprzedni rok zgodnie z ust. 13.]
<3. Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów
innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych
z tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej
na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej,
nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 160 000
zł.>
4. Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą
wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego
zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru
(opcji).
5. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się co najmniej na 30 dni przed
datą dostawy, począwszy od której podatnik wybiera opcję, o której mowa w
ust. 4.
nowe brzmienie ust. 2
i 3 w art. 24 wchodzą
w życie z dn.
1.01.2008 r. (Dz.U. z
2007 r. Nr 192, poz.
1382).
6. Opcja, o której mowa w ust. 4, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty
pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.
7. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik rezygnuje
z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany zawiadomić
na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o tej rezygnacji.
8. Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do:
1) nowych środków transportu;
2) towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
9. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, której przedmiotem są
wyroby akcyzowe zharmonizowane, dostawę towarów uznaje się w każdym
przypadku za dokonaną na terytorium kraju.
10. Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się również do:
1) towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, opodatkowanych podatkiem od
wartości dodanej w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki
na zasadach odpowiadającym regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4
i 5;
2) towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, będących przedmiotem dostawy
na aukcji (licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub
wysyłki, jeżeli dostawa ich jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji)
oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania
podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim
rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych
przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy
towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów.
11. Przepis ust. 10 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dokonującego dostawy
towarów dokumentów jednoznacznie potwierdzających dokonanie tej dostawy
na zasadach określonych w tych przepisach.
12. Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania
tej sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego
towary zostały zaimportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż
terytorium kraju.
13. (uchylony).
Rozdział 2
Miejsce świadczenia przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Art. 25.
1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
ich wysyłki lub transportu.
2. Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa
w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer
przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych
inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują
się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspól©
notowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego
państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów:
1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym
towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu,
lub
2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na
którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu,
ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej
transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.
Art. 26.
1. W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest:
1) podatnik - przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania
przez tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w
art. 100 ust. 1, czynności w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych
przez niego w zakresie wewnątrzwspólnotowych nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych
dostaw towarów;
2) podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie
z art. 97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem
PL - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego
nabycia towarów podał numer przyznany mu na potrzeby tych transakcji na terytorium
państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, o ile miejsce zakończenia
wysyłki lub transportu towarów nie znajduje się na terytorium kraju.
Rozdział 3
Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług
Art. 27.
1. W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie
świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca
prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący
usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku
takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego
zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.
2. W przypadku świadczenia:
1) usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez
rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami
oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak
usługi architektów i nadzoru budowlanego - miejscem świadczenia usług
jest miejsce położenia nieruchomości;
2) usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa
się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem
art. 28;
3) usług:
a) w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji lub rozrywki,
b) pomocniczych do usług transportowych takich jak załadunek, rozładunek,
przeładunek i podobne czynności,
c) wyceny majątku rzeczowego ruchomego,
d) na ruchomym majątku rzeczowym
- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie
świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.
3. W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:
1) osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających
osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania
na terytorium państwa trzeciego, lub
2) podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium
Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę
- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada
siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest
świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały
adres lub miejsce zamieszkania.
4. Przepis ust. 3 stosuje się do usług:
1) sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji
praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania
do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku
towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw;
2) reklamy;
3) doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie
oprogramowania (PKWiU 72.2); prawniczych, rachunkowo-księgowych,
badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia
działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); architektonicznych i
in¿ynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrze¿eniem ust. 2 pkt 1; w zakresie badań
i analiz technicznych (PKWiU 74.3); przetwarzania danych i dostarczania
informacji; tłumaczeń;
4) bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem
wynajmu sejfów przez banki;
5) dostarczania (oddelegowania) personelu;
6) wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem
są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;
7) telekomunikacyjnych;
8) nadawczych radiowych i telewizyjnych;
9) elektronicznych;
10) polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania
czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1-9 i 11;
11) agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli
uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10;
12) polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych lub elektroenergetycznych;
13) przesyłowych:
a) gazu w systemie gazowym,
b) energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym;
14) bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 12 i 13.
5. W przypadku gdy usługi elektroniczne są świadczone przez osobę prawną, jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę fizyczną, która
ma siedzibę albo miejsce zamieszkania lub stałe miejsce prowadzenia działalności
poza terytorium Wspólnoty, z którego świadczy te usługi na rzecz osób fizycznych,
osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości
prawnej, niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej lub podatnikami,
o których mowa w art. 15 i 16, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania
na terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia tych usług jest
miejsce, gdzie nabywca posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania.
6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do usług, o których mowa w ust. 4 pkt 7 i
8, jeżeli rzeczywiste użytkowanie i korzystanie z tych usług ma miejsce na terytorium
państwa członkowskiego, gdzie nabywca posiada siedzibę lub miejsce
zamieszkania.
7. Za środki transportu, o których mowa w ust. 4 pkt 6, uznaje się także środki
transportu, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 1777/2005.
Art. 28.
1. W przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce
odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej
„wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia
usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust.
3.
2. Wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów, o której mowa w ust. 1, jest
również usługa transportu, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce na terytorium
jednego państwa członkowskiego, jeżeli bezpośrednio jest związana z
wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.
3. W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej
czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów
numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od
wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi
jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.
4. Przepis ust. 3 stosuje się również odpowiednio do usług, o których mowa w art.
27 ust. 2 pkt 3 lit. b, jeżeli usługi te są bezpośrednio związane z wewnątrzwspólnotową
usługą transportu towarów.
5. W przypadku usług:
1) pośrednictwa i spedycji związanych bezpośrednio z wewnątrzwspólnotowymi
usługami transportu towarów - miejscem świadczenia tych usług jest
miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna,
2) wykonywanych przez pośredników, działających w imieniu i na rzecz osób
trzecich, związanych bezpośrednio z:
a) usługami, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. b - miejscem
świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi usługi
te są związane,
b) usługami innymi niż wymienione w pkt 1 i 2 lit. a oraz w art. 27 ust. 3 -
miejscem świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi
usługi te są związane,
c) dostawą towarów - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce dokonania
dostawy towarów
- z zastrzeżeniem ust. 6.
6. W przypadku gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę
numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od
wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
państwa członkowskiego, na którym zgodnie z ust. 5 ma miejsce świadczenia
usługa, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego,
które wydało nabywcy ten numer.
7. W przypadku usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych
dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest
zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium
państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego,
na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług jest terytorium
państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem
że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa
członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.
8. W przypadku, gdy usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, przepis
ust. 7 stosuje się, jeżeli towary po wykonaniu usług zostaną niezwłocznie, nie
później jednak niż w terminie 30 dni od wykonania na nich usług, wywiezione
poza terytorium kraju.
9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
inne niż wskazane w ust. 1-8 oraz w art. 27 miejsca świadczenia
usług, uwzględniając specyfikę świadczenia niektórych usług oraz przepisy
Wspólnoty Europejskiej.
10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
warunki, jakie muszą spełniać podatnicy, o których mowa w art.
15, aby świadczone przez nich usługi, o których mowa w ust. 7 i 8, mogły być
uznawane za wykonane poza terytorium kraju, oraz może wprowadzić korzystniejsze
zasady zwrotu różnicy podatku podmiotom świadczącym te usługi,
uwzględniając:
1) sytuację gospodarczą państwa;
2) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
gospodarczego niektórymi towarami.