Ustawa o podatku VAT - dział IX

Dział IX
Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe
Rozdział 1
Odliczenie i zwrot podatku
Art. 86.
1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
2. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:
1) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
a) z tytułu nabycia towarów i usług,
b) potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli
wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
c) od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy
komisu
- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;
2) w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego;
3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
4) kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od
dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz kwota podatku
należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
3. W przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę
podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub
kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest
ich nabywca – nie więcej jednak niż 6 000 zł.
4. Przepis ust. 3 nie dotyczy:
1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony
jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą,
klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym
do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które
oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków,
mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego
postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą
a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu;
dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość
pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu
a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu
ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią
przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od
tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do
przewozu ładunków;
4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie
przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy
pojazdu;
5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu
przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w
załączniku nr 9 do ustawy;
6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co
najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na
podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
a) odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie
umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym
charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone
wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy
niż sześć miesięcy.
5. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1-4
stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego
przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem
wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego
właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
5a. Kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany dostarczyć,
w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, do naczelnika urzędu skarbowego.
5b. W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym
mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie
spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4 – podatnik obowiązany jest
do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach,
w terminie 7 dni od ich zaistnienia.
5c. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy
licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik
jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości
w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian.
6. Przepisy ust. 3-5c stosuje się odpowiednio do importu samochodów osobowych
oraz innych pojazdów samochodowych, z tym że do importu samochodów osobowych
oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 3, kwotę
podatku naliczonego stanowi 60% kwoty wynikającej z dokumentu celnego, z
uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i
3 oraz art. 34 - nie więcej jednak niż 6 000 zł.
7. W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy
samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu,
dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku
naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych
płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą.
Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których
mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może
jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł.
7a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do nabytych lub importowanych części
składowych zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów osobowych
oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 3, z
uwzględnieniem przepisów ust. 4-5c, jeżeli te samochody i pojazdy zostały zaliczone
przez tego podatnika do środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku
dochodowym.
8. Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary
i usługi dotyczą:
1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane
na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których
wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami;
2) czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.
9. Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary
i usługi dotyczą następujących czynności wykonywanych na terytorium kraju:
1) transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, w tym świadczonych
przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych,
2) udzielania i pośrednictwa w udzieleniu kredytu oraz zarządzania kredytem
przez kredytodawcę,
3) pośrednictwa lub wszelkich działań w zakresie gwarancji kredytowych lub
jakiegokolwiek innego zabezpieczenia pieniędzy oraz zarządzania gwarancjami
kredytowymi przez kredytodawcę,
4) transakcji, w tym pośrednictwa, dotyczących rachunków terminowych i bieżących,
płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów
finansowych, z wyłączeniem inkasa należności i faktoringu,
5) transakcji, w tym pośrednictwa dotyczącego walut, banknotów i monet
używanych jako prawne środki płatnicze, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich;
przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się monety ze
złota, srebra oraz innych metali lub banknoty, które nie są zwykle używane
jako prawny środek płatniczy, a także monety o wartości numizmatycznej,
6) transakcji, w tym pośrednictwa, z wyłączeniem zarządzania i przechowywania,
których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach i stowarzyszeniach,
obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów
ustanawiających tytuł prawny do towarów oraz następujących praw lub papierów
wartościowych:
a) prawa do określonego udziału w nieruchomości,
b) praw rzeczowych dających ich posiadaczowi prawo użytkowania w stosunku
do nieruchomości,
c) udziałów lub akcji, dających ich posiadaczowi prawo własności lub
użytkowania w stosunku do nieruchomości lub jej części
- w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług, zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt
1, jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów
eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których
wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:
1) w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument
celny, z zastrzeżeniem pkt 2–4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;
2) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 – w rozliczeniu za okres, w
którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio
od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;
3) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt
1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy – w rozliczeniu
za okres, w którym przypada termin płatności;
4) w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie
później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;
5) w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej
na wpisie do rejestru zgodnie z przepisami celnymi – za okres rozliczeniowy,
w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty
podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika
zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze.
11. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej
za następny okres rozliczeniowy.
12. W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c,
przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed
wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje
czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13
pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z
chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.
13. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on
obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej
za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie
później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło
prawo do obniżenia podatku należnego.
14. W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku
naliczonego, o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego
obniżającą kwotę podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję
właściwą dla roku podatkowego, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego niezależnie od terminu obniżenia kwoty podatku.
15. Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji
podatkowej.
16. Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 1, mogą obniżyć kwotę podatku należnego
w rozliczeniu za kwartał, w którym:
1) uregulowali całą należność wynikającą z otrzymanej od kontrahenta faktury,
2) dokonali zapłaty podatku wynikającego z dokumentu celnego, z uwzględnieniem
kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3
oraz w art. 34
- nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury lub dokumentu celnego.
Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio.
17. Przepisu ust. 16 nie stosuje się do kwoty podatku naliczonego, wynikającej z
faktur i dokumentów celnych otrzymanych i odliczonych od kwoty podatku należnego
w rozliczeniu za okres poprzedzający kwartał, za który podatnik będzie
rozliczał się metodą kasową.
18. Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 5, kwotę podatku naliczonego, wynikającą
z faktur lub dokumentów celnych otrzymanych w okresie, kiedy rozliczali
się metodą kasową, i nieodliczoną od kwoty podatku należnego do końca tego
okresu, mają prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
w okresie rozliczeniowym, w którym:
1) uregulowali kontrahentowi całą należność wynikającą z otrzymanych faktur
- w przypadku podatku wynikającego z faktur;
2) dokonali zapłaty podatku - w przypadku podatku wynikającego z dokumentów
celnych;
3) dokonali zapłaty podatku wynikającego z decyzji, o których mowa w art. 33
ust. 2 i 3 oraz art. 34.
19. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10, 11, 12, 16 lub 18, podatnik nie wykonał
czynności opodatkowanych, kwotę podatku naliczonego za ten okres
przenosi się do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.
20. U podatnika, o którym mowa w art. 16, kwotą podatku naliczonego jest kwota
stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka
transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwier©
dzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego
przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.
21. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
inny niż określony w ust. 10 termin obniżenia kwoty podatku należnego,
o której mowa w ust. 1, uwzględniając:
1) specyfikę wykonywania niektórych czynności;
2) stosowane techniki dokumentowania rozliczeń w obrocie gospodarczym.
Art. 87.
1. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2
jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik
ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy
lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
2. Z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy
podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w
zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie
60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu
wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć
ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli
przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w
zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z
odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w
przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
3. Różnica podatku podlegająca zwrotowi w kwocie przekraczającej wartość podatku
naliczonego związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie
przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały one zaliczone
do środków trwałych nabywcy, powiększonej o 22% obrotu podatnika
opodatkowanego stawkami niższymi niż określona w art. 41 ust. 1 oraz obrotu z
tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8
pkt 1, podlega zwrotowi w terminie 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej.
3a. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, wlicza się obrót z tytułu otrzymania należności,
dla którego obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 12 albo
art. 20 ust. 3, pod warunkiem przedstawienia w urzędzie skarbowym zabezpieczenia
majątkowego w kwocie odpowiadającej kwocie podatku jaka byłaby należna
gdyby obrót ten dotyczył dostawy towarów na terytorium kraju, do czasu
przedstawienia dokumentów potwierdzających eksport towarów albo wewnątrzwspólnotową
dostawę towarów, objętych tą należnością.
4. Na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową,
kwota różnicy podatku podlegająca zwrotowi w terminie 60 dni od dnia złożenia
rozliczenia, ulega podwyższeniu, jeżeli podwyższenie tej kwoty:
1) jest uzasadnione sezonowością produkcji lub sezonowością wykonywanych
usług, lub sezonowością skupu produktów rolnych;
2) (uchylony).
5. Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub
świadczenia usług poza terytorium kraju i nie dokonującym sprzedaży opodatkowanej
przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86
ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 4.
6. Na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową
urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust.
2, w terminie 25 dni, a w przypadku kwoty, o której mowa w ust. 3 – w terminie
60 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane
w deklaracji podatkowej, wynikają z:
1) faktur dokumentujących kwoty nale¿ności, które zostały w całości zapłacone
bezpośrednio podatnikowi będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem
art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz.U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005 r. Nr 33,
poz. 289),
2) dokumentów celnych oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz
art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,
3) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług lub dostawy
towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej
została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji
- przy czym przepis ust. 2 zdanie drugie i trzecie stosuje się odpowiednio.
7. Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których
mowa w ust. 2 w zdaniu pierwszym i w ust. 3, traktuje się jako nadpłatę podatku
podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.
8. W przypadku gdy podatnik otrzymał zwrot różnicy podatku z tytułu eksportu
towarów i następnie całość lub część tego towaru powróciła do podatnika, a
czynność ta powoduje powrót towaru na terytorium kraju, podatnik jest obowiązany
zwrócić całość lub odpowiednią część otrzymanego zwrotu w terminie
14 dni, licząc od dnia przekroczenia towaru przez państwową granicę Rzeczypospolitej
Polskiej. Podatnik może zwiększyć o tę kwotę podatek naliczony, począwszy
od najbliższego okresu rozliczeniowego.
9. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w ust. 8 od niezwróconej
kwoty są naliczane odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych. Odsetki
naliczane są od następnego dnia po upływie terminu określonego w ust. 8, a jeżeli
termin ten przypada wcześniej niż termin najbliższego okresu rozliczeniowego
- od terminu, w którym powinno zostać dokonane rozliczenie podatku.
10. Podatnik wymieniony w art. 16 może otrzymać zwrot podatku do wysokości
kwoty określonej w art. 86 ust. 20.
11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:
1) może określić przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne używanie
środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na
równi z zakupem tych środków, oraz warunki i tryb zwrotu różnicy podatku;
2) może rozszerzyć zakres zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 2 i
3, na całość lub część nadwyżki kwoty podatku naliczonego ponad kwotę
podatku należnego, jeżeli jest to uzasadnione charakterem działalności podatnika
lub długością cyklu produkcyjnego;
3) określi przypadki, warunki i terminy zwrotu podatku, o którym mowa w ust.
10.
12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o
których mowa w ust. 11, uwzględnia:
1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
gospodarczego niektórymi towarami;
2) konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;
3) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
Art. 88.
1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych
przez podatnika:
1) importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana
bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania,
siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku
nr 5 do ustawy;
2) towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone
do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych
wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim
związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego;
3) paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu
samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których
mowa w art. 86 ust. 3;
4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
a) przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących
usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na
zasadach innych niż określone w art. 119, wchodzą usługi noclegowe
lub gastronomiczne albo jedne i drugie,
b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
świadczących usługi przewozu osób;
5) towarów i usług, których nabycie:
a) zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty
zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji
z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art.
113 ust. 5 i 7,
b) nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.
2. Jeżeli na podstawie dokumentacji prowadzonej przez podatnika nie można ustalić
kwoty podatku naliczonego od towarów i usług określonych w ust. 1 pkt 2,
kwotę tego podatku ustala się przez zastosowanie stawki 22% do kwoty wydatków,
które w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie mogą być zaliczone
do kosztów uzyskania przychodów.
3. Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:
1) wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w
art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania
gruntów;
2) wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika
do środków trwałych nie podlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o
podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem
od tego podatku;
3) wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w
przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały
opodatkowane;
4) podatku od importu towarów oraz od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
stanowiących wkłady niepieniężne (aporty) do spółek handlowych;
5) wydatków na nabycie towarów celem oddania ich w odpłatne używanie na
podstawie umów leasingu, jeżeli zgodnie z przepisami o podatku dochodowym
odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;
6) nabycia towarów przez komisanta na rzecz komitenta w wykonaniu umowy
komisu;
7) nabycia towarów przez komisanta od komitenta w ramach umowy komisu;
8) podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku, o którym
mowa w art. 11.
3a. Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania
faktur lub faktur korygujących,
b) w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury
korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
[2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, jest
zwolniona od podatku - a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana;]
<2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo
jest zwolniona od podatku;>
3) wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej
tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych
pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58
i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
nowe brzmienie pkt 2
w ust. 3a w art. 88
wchodzi w życie z dn.
1.01.2008 r. (Dz.U. z
2007 r. Nr 192, poz.
1382).
6) zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne
ze stanem faktycznym.
3b. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur.
4. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również
do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie
z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.
5. (uchylony).
Art. 89.
1. W odniesieniu do:
1) przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków
personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych
z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,
jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium
kraju,
2) Sił Zbrojnych Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił
Zbrojnych Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących
w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych Kwater i Dowództw i ich personelu
cywilnego,
3) podmiotów nieposiadających siedziby, miejsca zamieszkania, stałego miejsca
prowadzenia działalności na terytorium kraju, niezarejestrowanych na
potrzeby podatku na terytorium kraju
- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w rozporządzeniu
wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki
i tryb zwrotu podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom
konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także
innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów
międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zwrot taki wynika z porozumień
międzynarodowych lub zasady wzajemności.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu
podatku Siłom Zbrojnym Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz
Siłom Zbrojnym Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących
w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowym Kwaterom i Dowództwom i
ich personelowi cywilnemu.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń,
o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia:
1) porozumienia międzynarodowe;
2) konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;
3) potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od których nabycia
podatek jest zwracany;
4) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
przypadki, warunki i tryb zwrotu podatku podmiotom nieposiadającym
siedziby, miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium
kraju, niezarejestrowanym na potrzeby podatku na terytorium kraju,
uwzględniając:
1) konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje
zwrot podatku;
2) potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych
kwot podatku;
3) potrzebę zapewnienia niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się
o zwrot podatku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu;
4) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
6. W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych,
których działalność jest zaliczana do działalności pożytku publicznego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie (Dz.U. Nr 96, poz. 873), oraz do niektórych grup
towarów mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w
rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 7.
7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
warunki zwrotu podatku organizacjom humanitarnym, charytatywnym
lub edukacyjnym z tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie muszą
spełniać te organizacje, żeby otrzymać taki zwrot, uwzględniając:
1) sytuację gospodarczą państwa;
2) przebieg realizacji budżetu państwa;
3) konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;
4) konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów;
5) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
Rozdział 1a
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności
Art. 89a.
1. Podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub
świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych
jako nieściągalne, stanowiących koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
przepisów o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 2-7. Korekta podatku
dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności
odpisanej jako nieściągalna.
2. Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o
którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
2) wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany
i podatek należny;
3) wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są
podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;
4) wierzytelności nie zostały uregulowane w jakiejkolwiek formie ani nie zostały
zbyte;
5) od daty wystawienia faktury, będącej podstawą do odpisania wierzytelności,
nie upłynęło 5 lat, licząc od początku roku, w którym została wystawiona
faktura;
6) wierzyciel zawiadomił dłużnika o odpisaniu wierzytelności jako nieściągalnych
a dłużnik, w ciągu 28 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował
należności w jakiejkolwiek formie.
3. Korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy
następujący po miesiącu, w którym dłużnik otrzymał zawiadomienie, o którym
mowa w ust. 2 pkt 6.
4. W przypadku gdy po dokonaniu korekty określonej w ust. 1 należność została
uregulowana w jakiejkolwiek formie, podatnik, o którym mowa w ust. 1, obowiązany
jest zwiększyć podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność
została uregulowana. W przypadku częściowego uregulowania należności
podatek należny zwiększa się w odniesieniu do tej części.
5. Podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty
podatku należnego określonej w ust. 1, zawiadomić o korekcie, o której
mowa w ust. 1, właściwy dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot
korekty podatku należnego.
6. Podatnik w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego wymienionej
w ust. 1 obowiązany jest również zawiadomić dłużnika o tej czynności.
Kopia zawiadomienia jest przesyłana do właściwego dla podatnika urzędu skarbowego.
7. Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się, jeżeli pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem
istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.
Art. 89b.
1. W przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6,
i nieuregulowania należności w terminie 28 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia,
podatnik (dłużnik) jest obowiązany do pomniejszenia podatku naliczonego
podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do powiększenia
kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur,
poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia lub w którym
otrzymał te faktury.
2. W przypadku częściowego uregulowania należności przed upływem terminu, o
którym mowa w ust. 1, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na
nieuregulowaną część należności.
3. Do zaległości podatkowych wynikających z korekty podatku naliczonego, o którym
mowa w ust. 1, mają zastosowanie odrębne przepisy o odpowiedzialności
osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika.
4. W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w
ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu
za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której
mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony
może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.
5. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
Ordynacji podatkowej o doręczeniach.
Rozdział 2
Odliczanie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego
Art. 90.
1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku
naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi
przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa
w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część
kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom,
w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia
kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z
którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
4. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym
na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę
do najbliższej liczby całkowitej.
5. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
towarów, o których mowa w art. 87 ust. 3, używanych przez podatnika na potrzeby
jego działalności.
6. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu
transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr
4 w poz. 3, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.
7. (uchylony).
8. Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był
niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu
od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo,
według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie
protokołu.
9. Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
10. W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2) nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku
należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.
11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia
metody obliczania proporcji inne niż określona w ust. 3 oraz warunki
ich stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz
przepisy Wspólnoty Europejskiej.
Art. 91.
1. Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art.
86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego
zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli
różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją
określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.
2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym,
są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego
użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych
nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych
lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku,
w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o
którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości
– jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
stosuje się odpowiednio.
3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym,
za który dokonuje się korekty.
4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te są nadal używane na
potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
okresu korekty.
5. Korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo
w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje
się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.
6. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
tego towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione lub nie podlegały opodatkowaniu - do obliczenia korekty przyjmuje
się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z
czynnościami zwolnionymi lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
7. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo
do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia,
albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
usługi.
8. Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi
nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub
zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
9. W przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w
art. 6 pkt 1, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez
nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zakładu (oddziału).
10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
dla grupy podatników, inne niż wymienione w ust. 1-9, warunki
dokonywania korekt związanych z odliczeniem kwoty podatku naliczonego oraz
zwolnić niektóre grupy podatników od dokonywania korekt, uwzględniając:
1) specyfikę wykonywania niektórych czynności;
2) uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami i usługami;
3) konieczność zapewnienia prawidłowego odliczenia kwoty podatku naliczonego.
Art. 92.
1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia,
może określić:
1) (uchylony);
2) inne niż wymienione w art. 88 ust. 3 przypadki nabycia towarów lub usług,
uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego lub zwrotu różnicy
podatku, o którym mowa w art. 87;
3) przypadki gdy kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce
dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług oraz warunki i tryb dokonywania
tego zwrotu.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o
których mowa w ust. 1, uwzględnia:
1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
gospodarczego niektórymi towarami;
2) konieczność prawidłowego udokumentowania czynności, od których przysługuje
zwrot podatku;
3) potrzebę zapewnienia jednakowego traktowania podmiotów wykorzystujących
w swojej działalności te same towary;
4) przepisy Wspólnoty Europejskiej.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi,
może określić, w drodze rozporządzenia, listę towarów i usług lub przypadki, w
których nabycie towarów i usług przez podatników prowadzących działalność
rolniczą nie uprawnia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
naliczonego w całości lub w części lub zwrotu różnicy podatku w całości lub w
części, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, a także mając na uwadze
uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.
Art. 93.
1. W przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, przed
dokonaniem sprzedaży opodatkowanej lub czynności wymienionych w art. 86
ust. 8 pkt 1, podmiotom dokonującym nabycia przysługuje prawo do zwrotu
kwoty podatku naliczonego w formie zaliczki.
2. Zwrot kwoty podatku naliczonego przysługuje na wniosek podmiotu uprawnionego,
jeżeli spełnione zostały jednocześnie następujące warunki:
1) podmiot został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i nie wykonał
czynności opodatkowanych z wyjątkiem:
a) importu towarów,
b) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
c) importu usług,
d) nabycia towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5;
2) wartość nabytych towarów bez podatku naliczonego, o którym mowa w art.
87 ust. 3, w okresie po dniu złożenia zgłoszenia rejestracyjnego wynosi nie
mniej niż 250 000 zł;
3) podmiot uprawniony uregulował w całości należność za nabyte towary i
usługi objęte zwrotem kwoty podatku naliczonego, a w przypadku importu
towarów zapłacił podatek należny od tego importu;
4) podmiot złożył oświadczenie, że:
a) nabyte towary i usługi służyć będą do czynności opodatkowanych lub
do czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, które zostaną wykonane
nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania
ostatniej faktury stwierdzającej nabycie tych towarów lub usług albo w
przypadku importu towarów - od dnia otrzymania ostatniego dokumentu
celnego,
b) w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania czynności, o których mowa
w lit. a, do końca następnego roku, nie będzie korzystał ze zwolnienia
od podatku określonego w art. 113 ust. 1 lub 8.
3. Zwrot podatku naliczonego następuje w formie zaliczki w trzech równych ratach,
przy czym pierwsza rata jest wypłacana w ciągu 60 dni od dnia złożenia wniosku,
druga rata w ciągu 120 dni, a trzecia w ciągu 180 dni.
4. Kwota podatku naliczonego, która nie może zostać wypłacona w formie zaliczki,
podlega rozliczeniu na zasadach ogólnych.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób dokumentowania i tryb wypłaty zaliczki oraz przypadki
zwrotu zaliczki wraz z oprocentowaniem, uwzględniając specyfikę wykonywania
niektórych czynności oraz potrzebę ochrony interesu budżetu państwa
przed nadużyciami.
Art. 94.
1. Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka przymusowa z tytułu warunkowych wierzytelności
wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.
2. Do hipoteki przymusowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Ordynacji
podatkowej.
Art. 95.
1. Skarbowi Państwa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia
zaliczki naliczonego podatku przysługuje zastaw skarbowy na będących
własnością podatnika rzeczach ruchomych oraz na zbywalnych prawach majątkowych.
2. Wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów skarbowych jest dokonywany
na podstawie uwzględnionego wniosku w sprawie wypłacenia zaliczki naliczonego
podatku.
3. Do zastawu skarbowego w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się
przepisy Ordynacji podatkowej.